Выспалася
Маленькая Чараўніца
[info]a_belanozhka
Усю восень і зіму я, свабодная ад адносін і абавязкаў, хворая на ўсё, што толькі можа балець, клалася ў ложак а 8-9 вечара, прасыналася ў 7-8 раніцы. Лічы, дзевяць месяцаў такога рэжыма...

І сёння адкрыла вочы а трэцяй гадзіне ночы і зразумела, што выспалася. Ура.

Які ж ты харошы, мой горад, калі спіш!!! Я ўжо і забылася. Пайду, адчую сябе ў табе...

Буду я красуня, а не Мойдодыр...
Маленькая Чараўніца
[info]a_belanozhka
Пающие трусы - Пластический хирург (украинская версия.)

...пипец, товарищи...

Може я й не зовсім добре виглядаю,
Так мені подобалось завжди,
Люди всі навколо свинею обзивають,
Ще й пальцями тикають козли,

ПРИСПІВ:
Десь ходить він, він,
Не Басков, не Кузьмін,
Таких лохів тут лазить мільйон,
Десь ходить він, він,
Не німець, не грузин,
Хірург пластичний - Ален Делон,
Пересадить шкіру з дупи на лице,
Щоб була гладенька як куряче яйце,
Вирівняє ноги і відсмокче жир,
Буду я красуня, а не Мойдодир.


с баша
Маленькая Чараўніца
[info]a_belanozhka
Екатерина Селецкая
На месте Золушки я бы не связывалась с местным принцем.
Как же плохо у него со здоровьем, если молодой парень, в брюках, в родном замке, НЕ ДОГНАЛ девушку в неудобной обуви, пышном бальном платье и вообще первый раз в незнакомом здании.

George Schwarzman
скорее всего, он был в гавно

ПАЮЩИЕ ТРУСЫ фт МАДОННА )))
Маленькая Чараўніца
[info]a_belanozhka



Прыдворным паэтам
Маленькая Чараўніца
[info]a_belanozhka
...пісаць - аб гэтым.

Пішу вершы для "Дажынак" у рэжысёрскі сцэнарый.
(!!!увага: да "Дажынак" просьба нідзе не скарыстоўваць, а тое я ведаю, як у школках такое бывае патрэбна)

“Дажынкі” – час узнагарод
І час з сябрамі павітацца.
“Дажынкі” завяршаюць год
Руплівай земляробчай працы.
Мы сёння маем што сказаць
І чым нам ганарыцца – маем.
Радзіма рада святкаваць
Сустрэчу з новым ураджаем!

Музычны блок

Цырымонія ўзнагароджвання

Як панна, Восень
у вянку жытнёвым
Прыйшла ў наш край, нібы ў чароўны храм.
Як многа сонца ў хлебе нашым новым!
Яго цяпер надоўга хопіць нам!

Музычны блок

У восеньскім небе па-летняму чыста:
Прастора палёту і думак размах!
Бяжыць па сцяжынках радзімы дзяцінства,
Трымае вясёлкі і кветкі ў руках.
Антонаўскім яблыкам пахне паветра,
І ясныя мары лунаюць над ім.
Як сонечна, весела, цёпла і светла
Дзяцінству
У казачным краі маім!

Музычны блок

Застаўся далёка дзяцінства бераг.
Узнятыя ветразі, ўзяты курс.
Шчаслівая моладзь плыве наперад
На лайнеры з іменем “Беларусь”.
Нам жыць на зямлі знакамітых продкаў,
Кахаць, сябраваць, працаваць, тварыць,
Быць вернымі слову – на сто адстоткаў! –
І песні Радзіме сваёй
Дарыць!

Музычны блок

Ізноў залатою ніваю
Па восені мы ідзем.
Радзіма мая шчаслівая,
Мы славу табе пяем!
Ты шчырая, ты працоўная,
Знаёмая нам змалля,
Заўсёды, як чаша, поўная –
І шчодрая, як зямля!

Фінал...

Вернувшись из деревни
Маленькая Чараўніца
[info]a_belanozhka
Там, в Белыничском районе, где прошло всё моё детство, сознательное и бессознательное... Человек бессилен перед природой: она наступает. Люди ещё живут там, даже построили молочный комплекс на 1000 голов скота. И что было дальше? На мычащее горячее "живое мясо" потянулись из лесных массивов хищники. Егерь позавчера показал мне фотографии трёх волков, убитых не далее как в марте. Огромные, клыкастые... 300 евро за шкурку поляки заплатили. А на другом конце деревни видели рысь. Недавно был замечен медведь. Стадо оленей, которых уже больше века в тех краях не видали, ходит в трёх километрах от людей. Лоси приходят к сельской школе. Диких кабанов немерено: в прошлом году положили всю кукурузу так, что нечего было убирать с полей. Бобры, ласки, куницы. Дешёвые лицензии на отстрел животных. Поляки едут, россияне, немцы...

Надобно сказать, что егерь "перехватил" меня прямо на подходе к безлюдному густому лесному массиву, куда я по наивности своей топала "за вдохновением" - уже километрах в семи от деревни. И из защитных средств от кровожадных животных у меня с собой был только репеллент... Егерь ездил подкармливать лосей и сказал, что там шныряет хищник. Нас просто судьба свела. А могла бы страна очень легко остаться без молодой, подающей надежды поэтессы: скушал бы меня на ужин серый санитар леса... Или немец какой застрелил бы, приняв за белочку.

Мама... мы все стареем!!!
Маленькая Чараўніца
[info]a_belanozhka
Павел Воля и Город 312

...Тысяча вопросов без тысячи ответов...
Никогда бы не подумал, что со мной случится это:
Девушки вокруг меня, - бред! -
Младше на 15 лет, - ой, нет!

Наше время ждёт нас за углом -
По дороге на поминки или в роддом,
Ты лысый, морщины, у тебя седина -
Не ссы, мужчина! Прорвёмся, старина!


с первого и по тринадцато - Е
Маленькая Чараўніца
[info]a_belanozhka
новый год вдруг вспомнился


ДАРЭЧЫ
Маленькая Чараўніца
[info]a_belanozhka
тут з'явілася пара думак аб задачах і метадах літаратурнага працэса

1. Калі аўтар у тэкстах проста адлюстроўвае навакольнае асяроддзе - фігня ён, а не аўтар. Бо проста адлюстроўваць асяроддзе і падзеі - гэта задача журналістаў. Аўтар мусіць ведаць, ДЛЯ чаго ён піша на гэтую тэму. Калі ён ведае, для чаго - тады само сабой вырашыцца, ЯК трэба пісаць.

2. А вось цяпер галоўнае. Калі ў нас маецца галоўны герой з высокімі маральнымі ўстоямі, носьбіт тэмы, які змагаецца з антыгероям і ўсе мы за яго перажываем, і хлопчыкі хочуць быць такімі ж мужнымі і рашучымі, як ён... і раптам аўтар героя забівае (прычым, ладна, калі тэма пры гэтым перамагае; а калі перамагае контртэма??)

І што думае чытач: ды ну вас у задніцу, я ЖЫЦЬ хачу. А раз харошы і правільны герой загінуў, то лепш засуньце вашу мараль і выхаванне ў дупу, я займу месца антыгероя і спакойна і шчасліва дажыву да старасці.

дык вось, з гэтага пункту гледжання Галівуд дае ПРАВІЛЬНЫЯ ўстаноўкі гледачам: дабро, выхаванне, чэсць мусяць ПЕРАМАГАЦЬ і ЖЫЦЬ.

тыя, хто думае па-іншаму - забіцеся аб сцяну, я з вамі не сябрую, вы брыдкія і работаеце на тое, каб нацыя разлажылася і вымерла.

МАТЬ ЧЕСТНАЯ, ЧТО НАШЛА В ПРОСТОРАХ СЕТИ!!!
Маленькая Чараўніца
[info]a_belanozhka
Клип на мою любимую песню одной из моих любимых групп - Несчастный случай

Мы привыкли при виде ментов делать руки по швам -
Вдруг решат покомандовать нами.
Мы привыкли подолгу глядеть из окон по утрам -
Вдруг опять перекрасили знамя?...


Вы праглядаеце журнал [info]a_belanozhka